Ślady cywilizacji francuskiej w Luizjanie

W Luizjanie można dostrzec elementy o charakterze frankofońskim, które - paradoksalnie - cieszą się pewnym prestiżem pomimo zaniku języka francuskiego w życiu codziennym. Rzut oka na historię pokazuje, jak ten francuskojęzyczny lud i jego język ukształtowały się w wyniku kilku fal imigracji, deportacji Akadyjczyków, relacji z rdzennymi mieszkańcami indiańskimi oraz z czarnymi niewolnikami na plantacjach, a także jego pozycję w kontekście rywalizacji między Francją, Wielkiej Brytanii i Hiszpanii, a także walkę o przetrwanie pod panowaniem amerykańskim po sprzedaży Luizjany Stanom Zjednoczonym przez Napoleona, aż po odrodzenie niemal wymarłego języka francuskiego dzięki CODOFIL. Niektóre miejsca pamięci, w rozumieniu Paula Nory, przywołują wspomnienia dawnej Francji: nazwy miast i ulic, zabytki, muzyka, sztuka i literatura, religia, kuchnia oraz folklor, taki jak Mardi Gras, ale także „Code Noir' i „Code Civil'. Określanie się mianem „cajun' służy nawet anglojęzycznej ludności Luizjany - zarówno czarnej, jak i białej - do identyfikacji z mityczną, wyobrażoną, chwalebną przeszłością, która przyciąga również turystów.