Thierry Ngoie Nzeng Makwal
Tradycyjni partnerzy Afryki obserwują, jak ich afrykańscy sojusznicy zwracają się ku krajom Wschodu, a dokładniej ku Chinom, w celu sfinansowania różnych projektów i programów rozwojowych w swoich krajach. Zaangażowanie Chin w Afryce niepokoi tych tradycyjnych partnerów, którzy postrzegają to partnerstwo jako zagrożenie dla rozwoju kontynentu, który ich zdaniem powinien opierać się na poszanowaniu praw człowieka i promowaniu dobrych rządów. Pomoc dla krajów afrykańskich jest zatem podyktowana tymi zasadami, co przez państwa afrykańskie jest odbierane jako ingerencja w sprawy wewnętrzne. Chiny natomiast obiecały, że nigdy nie będą ingerować w wewnętrzne sprawy polityczne krajów afrykańskich. W imię solidarności południe-południe i partnerstwa opartego na zasadzie „wygrana-wygrana' Chiny proponują finansowanie projektów rozwojowych ze swoich środków i proszą jedynie o wymianę tych pożyczek na zasoby naturalne. Umowy typu „infrastruktura w zamian za zasoby naturalne' wykazały zarówno zalety, jak i ograniczenia.
