Ślina jako narzędzie diagnostyczne

Ślina jest obecnie uznawana za niezwykle cenną ciecz diagnostyczną, która może ujawnić markery molekularne związane ze zdrowiem jamy ustnej, a także z chorobami ogólnoustrojowymi, zakaźnymi, autoimmunologicznymi i nowotworowymi. Postępy w patologii molekularnej oraz technologiach omicznych sprawiły, że ślina stała się „płynną biopsją', odzwierciedlającą ogólny stan fizjologiczny i patologiczny organizmu.Wydzieliny głównych gruczołów ślinowych - przyusznych, podżuchwowych i podjęzykowych - a także mniejszych gruczołów ślinowych - policzkowych, językowych i podniebiennych - łączą się, tworząc ślinę, czyli klarowny, złożony i lekko kwaśny płyn biologiczny. Ludzkie gruczoły ślinowe wytwarzają zazwyczaj od 1 do 1,5 litra śliny surowatej i śluzowej dziennie. Ta wieloskładnikowa ślina całkowita powstaje w wyniku połączenia wody, soli oraz różnych substancji chemicznych pochodzących z krwi i białek ślinowych w jamie ustnej.Jedną z głównych zalet wykorzystania śliny jako narzędzia diagnostycznego jest to, że pobieranie próbek jest proste i nieinwazyjne, co znacznie zmniejsza dyskomfort i obawy dotyczące prywatności związane z pobieraniem krwi i moczu. W porównaniu z surowicą lub moczem ślina ma znaczące zalety pod względem pobierania, przechowywania, transportu oraz możliwości badań na dużą skalę.