Vikram Mahajan
Terapie niebiologiczne są przydatne w łuszczycy w leczeniu przerywanym, rotacyjnym lub skojarzonym oraz w leczeniu łuszczycy „trudnej do leczenia', u pacjentów z minimalnymi zmianami chorobowymi lub którzy osiągnęli zalecaną dawkę skumulowaną lub u których wystąpiły działania niepożądane/nietolerancja na konwencjonalne leki, lub w przypadkach, gdy choroby współistniejące stanowią nietypowe wyzwania. Metotreksat, cyklosporyna, acitretyna, smoła, antralina, kortykosteroidy lub maści z kalcypotriolem oraz fototerapia są dobrze ugruntowane w leczeniu łuszczycy. Hydroksykarbamid, azatiopryna, leflunomid, mykofenolan mofetylu, izotretynoina, fumaran, inhibitory kalcyneuryny, agoniści receptorów aktywowanych przez proliferatory peroksysomów, statyny, pentoksyfilina, sulfasalazyna, kolchicyna lub różne metody fizyczne są często wymieniane jako terapie niestandardowe. Będą one nadal odgrywać ważną rolę, dopóki nie pojawi się niedroga, bezpieczna, skuteczna i powodująca remisję terapia.