Badanie ogólnej struktury podziękowań

Chociaż uznanie jest zazwyczaj postrzegane jako mające jedynie marginalny związek z kluczowymi celami akademickimi, takimi jak budowanie reputacji i potwierdzanie swoich osiągnięć, to jednak jako gatunek literacki jest szeroko stosowane w dyskursie akademickim w celu wyrażenia wdzięczności za wkład danej osoby lub instytucji, tak aby autorzy mogli zyskać korzystną pozycję akademicką i społeczną. Biorąc pod uwagę znaczenie tekstów podziękowań w pisaniu akademickim oraz fakt, że niewiele uwagi poświęcono podkreślaniu podziękowań w rozprawach doktorskich w irańskim kontekście akademickim, w niniejszym badaniu w pierwszej fazie przeanalizowano strukturę gatunkową, przyjmując model Swalesa (1990), a w drugiej fazie, opierając się na teorii twarzy zaproponowanej przez Arundale (2006), skupiono się na strategiach grzecznościowych zastosowanych w 70 podziękowaniach zawartych w rozprawach doktorskich napisanych przez native speakerów języka perskiego (NSP) i native speakerów języka angielskiego (NSE).